محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني
فضايح الصوفيه 108
فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )
آن فريبندگان كنند ، و بازار آن گمراهان را گرم كنند ومعجزها بر ايشان بندند و آن را كرامات نام كنند . وبسيار باشد از عوام كالانعام كه : از بس فريب ايشان خورده باشند ، با وجود آنكه خود فائده از مأكول وملبوس ونقد و جنس به ايشان رسانند ، از روى تعصب باطل معجزها از ايشان نقل كنند ، و پر باشد كه از غايت خدا ناشناسى وبىديانتى سوگندها در آن ضمن خورند كه ما خود اين طور كرامتى از فلان پير ديديم . و اين طايفهء كامليه با آنكه خود را تارك دنيا گويند ، بيشتر از همه كس طالب دنيا باشند ، وپيشهء ايشان مكر وخدعه ، وشيوهء ايشان تزوير و حيله باشد ، وحركات مختلفه كنند ، وگاه نعره زنند چنان كه مردمان بر خود بلرزند ، وگاه آواز را پست وضعيف سازند ، و اگر قرآن خوانند مقيّد بصحّت دادن آن نباشند ، و اگر قرآن را صحّت دهند ودرست خوانند آن هم از براى فريب دادن مردم باشد ، شيعه بايد كه از صحبت وملاقات ايشان اجتناب نمايد و به سالوسىهاى ايشان فريب نخورد « 1 » . فرقهء پانزدهم الهاميّهاند : اين طايفه نيز از خواندن علم روى گردان شوند ،
--> ( 1 ) - حديقة الشيعة : 583 - 584 .